Stemmen uit de barok – programma

We beginnen bij Jan Pieterszoon Sweelinck (1562-1621), de belangrijkste Noord-Nederlandse componist in de overgang van Renaissance naar Barok. Zijn Te Deum Laudamus is nog vol polyfonie en a cappella. In het huidige Getijdengebed wordt het Te Deum – een oude tekst – gebeden en gezongen aan het einde van de metten op zon- en feestdagen. Ook tijdens het conclaaf wordt het Te Deum door de aanwezige kardinalen ingezet meteen na de keuze van de nieuwe paus.

Johann Hermann Schein  (1586-1630) was een Duits barokcomponist, dichter en cantor van de Thomaskerk te Leipzig. In zijn veelbewogen leven was hijzelf vaak ziek en verloor zijn vrouw en zeven van zijn kinderen. Veel treurmuziek bij hem. Uit zijn Israelis Brünnlein, 26 motetten, zingen wij: Ich lasse dich nicht, gebaseerd op een tekst uit Genesis 32, het gevecht van Jacob met de engel, en op Psalm 4: “U bent mijn hulp”, een zoeken naar vertrouwen. De typisch barokke begeleiding van de basso continuo doet hier zijn intrede.

Johann Christoph Bach (1642-1703) was een wat latere Duitse componist, stadsorganist van Eisenach en organist bij de hofkapel van de graaf van Eisenach. Hij vervulde beide posten tot zijn dood. Der Mensch vom Weibe geboren is één van zijn latere werken. Geen tekst om vrolijk van te worden:  “ternauwernood geboren is de mens reeds ter dood verkoren”.

Gottfried August Homilius (1714-1785) werkte als cantor en muziekdirecteur van de drie belangrijkste kerken in Leipzig. Homilius componeerde vooral kerkmuziek. Zijn muziek werd in zijn tijd wijdverbreid en veel gespeeld. Ingebed tussen twee orgelwerken die worden gespeeld door Andries van Rossem zingt Convocaal twee motetten: Selig sind die Toten en Unser Vater, en het Magnificat in A voor twee koren. De motetten zijn wat vertrouwvoller van toon dan die van J.C. Bach. Het Magnificat, de lofzang van Maria, is een hoogtepunt van geloof en vertrouwen.

Als laatste Stem uit de barok klinkt Johann Sebastiaan Bach (1685-1750). De componist behoeft geen toelichting. Zijn Jesu meine Freude gebruikt de 6 coupletten van een toen al bekend protestants kerklied en wisselt die af met 5 verzen uit de Romeinenbrief van Paulus. In de tekst en muziek levert dit spannende tegenstellingen op: het rationele betoog van Paulus, waarin de antithese Fleisch/Tod/Sünde tegenover Geist/Leben/Gerechtigkeit wordt uitgewerkt, wordt door Bach ingebed in de liedtekst waarin de gelovige zijn individuele gevoelens tot uitdrukking brengt: het verlangen naar Jezus, die geborgenheid biedt. Een prachtige climax voor ons concert denken wij.

U bent van harte uitgenodigd te komen luisteren op twee mooie, maar heel verschillende  locaties:

  • de Grote of St. Michaëlskerk aan de Grote Markt in Zwolle (zaterdag 8 juni 16.00 uur)
  • de intieme Reestkerk,Oud-Avereest 5,7707 PM Balkbrug (zondag 9 juni 15.00 uur)

Geen reacties meer mogelijk.