Zeker als je in een koor zit is het samen zingen van groot belang. Naar elkaar luisteren, elkaars partijen kennen en met je eigen partij op het juiste moment – niet eerder en niet later – je inzet geven. En dan ook nog eens op de juiste toonhoogte natuurlijk. Zingen is een sociaal gebeuren.

Afgelopen woensdag kregen we bezoek van Heleen Koele, lid van Nederlands Kamerkoor. Wat is er aan de hand?

Het Nederlands Kamerkoor bestaat dit jaar 75 jaar en wil dit groots vieren, samen met koren, fans en toevallige voorbijgangers. Nederlands Kamerkoor trekt drie dagen lang met de trein door Nederland en op allerlei stations treden ze op met lokale koren. Op 31 mei komen ze om 17.45 aan in Zwolle, en zingen daar samen met Convocaal, Huygens Vocaal Ensemble en Musica Vocalis, op het station in Zwolle. Het wordt een groot feest.

Woensdag kwam Heleen met ons repeteren, uitleg geven over de muziek die we gaan zingen, en met ons oefenen in het naar elkaar luisteren. Op zich kunnen we natuurlijk heel goed naar elkaar luisteren, als we op onze vertrouwde plek staan, maar gaat het ook goed als je door elkaar heen loopt? 

Zingen doe je samen, zeker als je in een koor zit. En het wordt nog mooier als je met meerdere  koren samen zingt.

Voor meer informatie: www.zingendoejesamen.nl

Door Arie Pool

Het is koud en somber. In de verte een donkere lucht. Het zal toch niet gaan regenen? Als ik bij de Plantagekerk kom om mijn fiets te stallen, zie ik al andere leden van het koor. We mogen naar onze plek op het gras voor een soundcheck. Er staat een opstelling met drie rijen stoelen en daarvoor 3 microfoons. Naast ons staan drie microfoons zonder stoelen. “Die zijn voor het Zwols Mannenkoor”, zegt de man die alles regelt, “echte mannen hebben geen stoel nodig”. De vrouwen morren over zoveel mannelijke humor. 

De man die alles regelt heeft een map onder zijn arm en vraagt wie de baas is. De dirigent loopt naar hem toe en samen bekijken ze het tijdschema. We kunnen zingen van 7:40 tot 7:53. En na de ceremonie, de toespraken en het Wilhelmus en de andere liederen van het Zwols Mannenkoor mogen we net zo lang zingen tot het defilé is afgelopen.

We kijken naar de opstelling van drie rijen. Dat is niet goed. We zingen in twee rijen. Links en rechts beginnen koorleden aan de stoelen te trekken en langzaam ontstaat in de chaos een vaag beeld met twee rijen. De man die het geluid regelt komt snel aangelopen. “Wat doen jullie nou?”.  Als de opstelling wat meer vorm heeft: twee rijen, een stuk breder, en in een kwart cirkel opstelling, zucht de man die het geluid regelt en verzet hij de microfoonstandaards. De soundcheck tijdens ons inzingen gaat prima. De man die het geluid regelt lacht weer en steekt zijn duim omhoog.

Als in de verte de stoet zichtbaar wordt knikt de man die alles regelt naar ons, en zingen wij een drietal liederen. Daarna gaan we zitten en ondergaan de ceremonie. Het is anders als je erbij bent. Ik ken 4 mei van de televisie, ik ben er nog nooit bij geweest. Het is anders.

Na de ceremonie begint het defilé. De man die alles regelt knikt weer naar ons, en wij gaan zingen. We hadden 5 liederen op het programma: een Russisch lied, een Engels lied, een Duits lied, een Nederlands lied en een Latijns lied. Liederen over dood, verdriet en gedenken. Als we alle vijf hebben gezongen is het defilé nog lang niet voorbij. De dirigent noemt lied nummer twee. We zingen opnieuw. Tot het defilé voorbij is. Het laatst lied is vals: we zijn moe, koud en willen naar huis. 

Het is koud, nog kouder, grijs en somber als ik naar huis fiets. De donkere lucht is recht boven mij. Het laatst lied zit mij dwars. Een lied te ver.

Ik heb de doden nooit gezien, de angst, de massagraven.

Zo begint het gedicht van Ron Schröder, op muziek gezet door Otto Deden. Deze tekst heeft hier enkele dagen gestaan, gepubliceerd met toestemming van KCZB. We hadden met de uitgever afgesproken om de tekst na 4 mei weer weg te halen. Er rest ons . . . → Lees meer: Ballade van de vierde mei

Door Marjan Potze

Ieder jaar opnieuw gedenken we op de 4e mei, allen, die in o.a. de 2e wereldoorlog hun leven gegeven hebben of wiens leven hen op afschuwelijke wijze ontnomen is. Het is de enige manier om onze nooit aflatende dankbaarheid te tonen aan allen die dat offer, vaak al op zeer jeugdige . . . → Lees meer: Zinvol of Zinloos?

Een rei van grijze duiven voert een krijgsdans op de Dam, om de vertrapte resten van een belegde boterham. Alleen een witte duif is vatbaar nog voor rede, zoekt voor zijn nest een tak olijf, en brengt een geest van vrede.

Een rij van grijze kuiven staat verregend op de Dam. Uit de . . . → Lees meer: Zo waarlijk helpe …

Door Arie Pool

In de hal op het werk hangt een koperen gedenkplaat aan de muur. De jaartallen 1940-1945, de zin "In de strijd tegen de overweldiger vielen" en dan vervolgens 3 namen: D.Ester, J. Langkamp en C.W. van Santen. 20 jaar ben ik er langs gelopen. Op 4 mei zet de huismeester . . . → Lees meer: In de strijd tegen de overweldiger

Ons optreden in de Basiliek is voorbij, en tijdens onze wekelijkse repetitie bereiden we ons nu voor op het volgende optreden. Een oplettende bezoeker van deze website zal het misschien wel zijn opgevallen: er staat geen aankondiging van een volgend concert op de site.

De eerstvolgende keer dat wij mogen zingen zal zijn . . . → Lees meer: Herdenken op 4 mei

Door Arie Pool

Langzaam loop ik door het middenpad naar voren. Stil genietend van de grote ruimte om me heen. De Onze Lieve Vrouwe Basiliek is toch wel een van de mooiste kerken van Zwolle. Mooi beschilderde muren, kaarsen, schilderijen, het kistje met Thomas a Kempis, en aan het eind van het gangpad het . . . → Lees meer: Nagalm

Door Arie Pool

Het is al bijna weer maart. Dat betekent dan ook dat 17 maart dichterbij komt. We geven dan met het koor een klein concert in de Basiliek in Zwolle (de Peperbus).

We zijn al weer een tijd aan het studeren op nieuwe muziek, en aan het bijslijpen, bijschaven en verfijnen van . . . → Lees meer: Over bessen en dissen

Door Roeli Pot

Een nieuw jaar, nieuwe kansen, nieuwe mogelijkheden. Het wordt ondanks onze voornemens als bestuur het wat rustiger aan te doen, toch weer een roerig jaartje. We treden op in het kader van Kerken als Podium (17 maart), zingen tijdens de Dodenherdenking (4 mei), doen natuurlijk traditiegetrouw weer mee aan Monumentendag (8 . . . → Lees meer: 2012